Hard//hoofd is weer helemaal terug! We starten vol energie het nieuwe seizoen.

Ze was zo lui als een kat en net zo verleidelijk: op vakantie is alles anders.

Middelerwijl was, waar ooit een mooie welving te zien was, een blubberige buik te vinden.

Dat zij daags na haar zoveelste misstap nieuwe lingerie kocht, kon worden opgevat als charmeoffensief, ware het niet dat zij de creditcard van haar man gebruikte.

Teder aaide Max het gevederte van zijn dode papegaai.

Op de suggestie om niet meer in oranje korte broek op staatsbezoek te gaan, reageerde de koning zeer verontwaardigd.

Uit pure lamlendigheid besloot hij om een gezinnetje te stichten.

Zijn poging om de pofbroek terug in de mode te brengen smoorde ergens tussen zijn huisdeur en de vuisten van een bloeddorstige massa.

Hij baalde verschrikkelijk toen bleek dat hij door zijn eerste bijna-doodervaring heen geslapen was.

Om vrouwen te imponeren stelde hij zich altijd voor als ‘Henk van Dam, voortvluchtige’.

Edward drong door tot in de spelonken van het Javaanse gebergte; hij had er alles voor over om de uiterst zeldzame grootoorvleermuis met eigen ogen te zien, ware het niet dat juist op dat moment het laatste exemplaar van deze bedreigde diersoort beneden in het dorp werd verkocht aan de lokale medicijnman.

Dat hij de pornofilm prees vanwege de ’stijlvolle aankleding’, vonden zijn vrienden toch wel verdacht.

Bij de sectie voor ‘ongecompliceerde zomerjurken’ in de Wehkampgids kreeg hij het altijd weer een beetje benauwd.

Toen hij zijn huis beschreef als ‘een lommerrijke omgeving’ besloot ze toch maar niet mee naar boven te gaan voor een afzakkertje.

“Ze snappen ons gewoon niet. Ik bedoel, noem mij één moslimland waar het een beetje gezellig is.”

Ondanks de uitbundig vormgegeven geschenkverpakking kon Klaas-Willem vrij snel concluderen dat hij ook dit jaar geen Joint Strike Fighter voor z’n verjaardag kreeg.

Toen hij met pek en veren bedekt de stad uit werd gedragen, voelde hij slechts verontwaardiging omdat hij het tafereel zo hopeloos ouderwets vond.

Die jurk met zo’n sleep, dat mannetje van de burgerlijke stand, die witte bloemen, gouden ringen en schijnheilige getuigen. Bij het altaar kwam het op Frederieke allemaal ineens zo banaal over.

Na het zoveelste referendum was het volk totaal murw geslagen en besloot het unaniem om de democratie op te zeggen.

De forensen keken wel raar op, toen hij hen verkleed als schaapherder, compleet met staf en hond, de metro in trachtte te leiden.

“Oh nee, de zon schijnt, nu moeten we weer allemaal leuke dingen gaan doen.”

“Dat uw acteurs elkaar voortdurend afzuigen, mogen de toeschouwers dat opvatten als functioneel naakt?” vroeg de geïnteresseerde interviewer, terwijl hij bijna de arm van de Beroemde Regisseur aanraakte. “Graag” luidde diens antwoord.

Toen Juliette met haar kleine handen de zware vuilniszak moeiteloos in de wagen wierp, bleek er een nieuwe toekomst voor haar weggelegd: Noeste arbeid in plaats van het lezen van oud-Engelse romantische gedichten op een veranda.

Omdat er geen rietje bij zijn milkshake zat, was zijn hele week verpest.

De manier waarop zij, met veel gevoel en oog voor detail kleine poppetjes kon inpakken, was lovenswaardig te noemen.

Als je ’s avonds laat een bus neemt op een impopulaire route, is het net alsof je een hele grote goedkope taxi hebt.

De directie van het goede doel baalde ontzettend toen het vaccin tegen hun ziekte werd uitgevonden.

Toen zijn moeder hem vertelde dat ze zou stoppen hem seksueel te misbruiken, reageerde hij zeer terneergeslagen.

“Albatros, oh albatros, laat me toch gaan!” sprak de kutdichter.

Sedert 14 februari 1867 had hij niet zo’n voortreffelijke fellatio ontvangen.

Tijdens het uitgebreide verhoor toonde de uitvinder van de vla met zalmsmaak geen enkel berouw.

Ieder jaar zag zij weer op tegen het dorpsfeest, en dan met name tegen het traditionele gezamenlijke afstropen van de kniekousen.

Hij logenstrafte alle verwachtingen door bij de wedstrijd voor ‘IJssculpturen van uitgestorven dieren’ de tweede plaats te behalen met zijn beeld van een wolharige mammoet.

Als ik niet snel een heggenschaar aanschaf delven we het onderspit, dacht Ludwig koortsachtig. Maar op dat moment was het al te laat; het onkruid overwoekerde inmiddels de hele straat.

“Daar wil ik graag een kanttekening bij plaatsen!” sprak de student. Hij liep naar voren en plakte een inderdaad sprekend lijkende schets van Immanuel Kant op het volgeschreven krijtbord.

Na het vierde potje pingpong gooide Petra haar batje tegen de tafel: “Ik heb er geen zin meer in, als er zo partijdig wordt gefloten!” Haar kleine zusje keek verbaasd de garage rond en vroeg voorzichtig: “Fluiten?”

Gelieve tijdens de voorstelling geen Litouwse volksliedjes te neuriën. Wij danken u voor uw medewerking.

De verveelde maffiabaas gaf graag conflicterende moordopdrachten uit.

Voorafgaand aan het feest werden de biertjes door de gastvrouw uitgedeeld. Dieter verzamelde ze en vroeg aan de groep: “Zo jongens, ik ga naar de bar. Iedereen een consumptiebon, neem ik aan?”

De visboer was diep teleurgesteld bij het zien van de povere vangst; twee garnalen en een spiering, daar kon hij echt niet mee thuiskomen.

Hoewel zij het van tevoren had kunnen weten, moest zij spelenderwijs ondervinden dat je ergeren juist niet het doel van het spel was.

“Ben je nou helemaal mesjokke?” vroeg zij toen hij probeerde om de gehele choreografie van Grease aan hun kat te leren.

Zijn recept voor kip-uit-de-oven was zo overheerlijk dat zelfs de familieleden van de geslachte kip in kwestie graag een vorkje mee prikten.

De ingevroren erectie van een Argentijns schaap werd tijdens de opening met veel bombarie aan de genodigden getoond.

Tijdens de fietstocht spatten de meikevers uiteen op zijn net gestreken witte overhemd, waardoor hij die avond weer niet ontmaagd zou worden door het meisje in het naastgelegen dorp.

Zij reageerde nogal terughoudend op zijn voorstel om in traditionele Frans-negentiende-eeuwse kledij Twister te gaan spelen met de overgrootouders van de buren.

De atheïst baalde ontzettend toen er na zijn dood toch een hiernamaals én een (ontzettend aimabele) God bleken te bestaan.

“Maar ik kan dansen als een edelman!” riep hij verontwaardigd. En verdomd, daar begon hij driftig zijn pasjes uit te voeren: hij kon het écht!

Jasper voelde de bui al hangen: dit was weer eens zo’n schoolfeest waarbij hij in het bed van de wc-juffrouw zou belanden.

In een romantische opwelling had hij aangeboden om een authentieke plaggenhut voor haar te bouwen. Hij had echter niet verwacht dat zij het voorstel zou accepteren en nu stond hij op de winterse Veluwe plag voor plag het bouwwerk te vormen.

“Dankzij jouw goudvissenverslaving moet ik nu dit horloge van mijn overgrootopa verpatsen. Zie je wat jouw ziekte met ons leven doet? Een huis vol goudviskommen, maar de sfeer is om te snijden.”