‘Het Eindige Bestaan wil je toevoegen als vriend op Facebook’ las hij van zijn scherm. Hij aarzelde even, maar realiseerde zich al snel dat hij niet anders kon dan het accepteren.

De bandformatie “Johnny Bas en de Ongemakkelijke Stiltes” werd na een paar zeer gespannen optredens snel opgeheven.

Zijn Britse audioguide begon door keurig formeel te vertellen over de ontstaansgeschiedenis van het renaissancistische naaktschilderijtje, maar verviel plotseling in een nogal hitsige beschrijving van “de zweterige spanning tussen de tepels van het model en de toevallige toeschouwer”.

Het leek een lumineus idee om van de ene op de andere dag te emigreren naar Kosovo, maar daar aangekomen bleek dit geen romantische uithoek van de Balkan te zijn, maar een stoffig corrupt land te waar je nergens kon pinnen.

Nadat zijn favoriete perzik door een pimpelmees was opgepeuzeld, zat hij behoorlijk in de piepzak.

Tot zijn grote schrik ontdekte hij dat het hoekje waar hij altijd zijn kwaadaardige plannen bekokstoofde, was volgezet met oude beschimmelde meubels.

De agent gaf hem een bekeuring voor ‘al te frivool rondhuppelen en het zingen van opbeurende liederen, hierbij geen rekening houdend met het humeur van de ambtenaar in functie’.

“Ik heb geen greintje respect voor jou!” sprak hij minachtend. Om er aarzelend aan toe te voegen: “Nou oké, één greintje dan.”

“Wordt het zo langzamerhand niet weer eens tijd voor een nieuwe wereldramp?” sprak de redacteur ongeduldig.

Tijdens een inspectie van de koelkast bleek de pizza Quattro Formaggi opeens een pizza Sei Formaggi te zijn geworden.

In de tram schrok ze plotseling op: had ze thuis nou wel haar padvinder uitgezet?

“Waarom kijken jullie zo naar me? Vinden jullie me dik ofzo?!” schreeuwde ze naar het schap vol flessen Cola Light.

Het feit dat hij alle dialogen uit The Lord Of The Rings uit zijn hoofd kon opzeggen, maakte niet veel indruk bij zijn sollicitatiegesprek.

Hij had het helemaal verkeerd begrepen en was ’s nachts een sukkel met een kantoorbaan, terwijl hij overdag in een belachelijk pakje de misdaad trachtte te bestrijden.

De goochelaar had de irritante gewoonte om zichzelf tijdens ruzies te laten verdwijnen.

Maar het paradepaardje van korfbalvereniging “Het lekke mandje” was toch Dick Quave, die van wel dertig meter de bal moeiteloos door de korf kon mikken.

Het had het poëtische hoogtepunt van zijn leven moeten worden, maar de laatste woorden van de dichter werden tijdens de apotheose overstemd door de ringtoon van zijn kleinzoon en zo verstond iedereen slechts “I like big butts and I can not lie”

Nadat hij het standbeeld van papiermaché van zijn moeder had voltooid, boekte hij onmiddellijk die lang gewenste reis naar Zuid-Venezuela.

Hij durft nooit een kledingzaak in omdat hij de hippe paspoppen zo intimiderend vindt.

Dacht hij eens te op te vallen door in toga naar school te gaan, bleek het Romeinse themadag te zijn.

Ferdinand werd derde op het WK Met Jezelf Worstelen en wist daarna nog steeds niet wat hij met zijn leven aan moest.

Het moppenboekje van Plato is een beduidend minder groot succes geworden dan zijn filosofische werk.

De boswachter lurkte aan zijn pijp en sprak nostalgisch: “Ach de natuur, daar maken wij als mensen toch maar mooi deel van uit.”

“Dat is geen liniaal!” riep de leraar richting geodriehoek.

Sla aan het eind van elke alinea een egel.

Toen ze thuis kwam lag voor de open haard languit, in slechts een badjas, haar ex op haar te wachten. Open haard? Hoe kwam ze nou ineens aan een open haard?

Het was nooit leuk om de alwetende swami een geheim te vertellen.

“Nu is het een schat van een jongen, maar als peuter dreef die doerak me vaak tot waanzin”, glimlachte de moeder van de wereldberoemde rapper.

Juist nu, hangend aan de rand van een ravijn, kreeg hij de briljante ingeving die hem zou toestaan zijn revolutionaire onderzoek te voltooien.

“Maar we moeten hier lering uit trekken!” sprak de generaal vol goede moed na de mislukte atoomaanval.

Uit de opdoken archiefstukken bleek dat het geheimzinnige onderonsje tussen Stalin en Churchill in 1945 slechts over het achterwerk van de dienstdoende serveerster ging.

“Mijn hele familie bestaat uit niets dan addergebroed!” riep hij uit, maar toch bleef ze mokken over het feit dat hij haar niet voor het kerstdiner had uitgenodigd.

“Ik had god-ver-dom-me gezegd dat ik mijn geitenkaastosti op grofvolkoren brood wilde! Dit is gewoon bruin brood! Met maanzaad godbetert!”

“Zit niet zo te ginnegappen!” sprak de president tot zijn volk, maar het was al te laat; een revolutie was aanstaande.

Toen hij merkte dat hij een uitgebreid gesprek met zijn favoriete pollepel aan het voeren was, besloot hij zich toch maar eens in internetdating te verdiepen.

“Dit is niet helemaal koosjer…” dacht Frans toen zijn been door de de seriemoordenaar werd afgezaagd en aan een roedel hyena’s werd gevoerd.

Hun relatie was zo formeel geworden dat ze hem na de seks bedankte voor zijn ‘tomeloze inzet’.

“En wat als ik nou nooit meer korte broeken draag?” smeekte hij. “Dat maakt geen greintje verschil!” antwoordde zij onverbiddelijk.

Een gebrek aan integratie kon je de probleemjongeren niet verwijten: ze bedreigden oude vrouwtjes niet met stiletto’s, maar met heuse middeleeuwse hellebaarden.

Hanna van Zanten was lekker aan het dagdromen: “Ik word arts en koop een groot huis met een tuin. Kinderen hoef ik niet, zolang ik maar gelukkig ben.” Ze was alleen even vergeten dat ze in de negentiende eeuw leefde en dat vrouwen nog lang geen rechten hadden.

De wereld is allang vergeten dat het woord ‘rigoureus’ oorspronkelijk komt van de reus Rigou, die bekend stond om zijn compromisloze houding.

De oude prostituee wenkte hem: “Zal ik je aftrekken voor een habbekrats?” Hij wilde haar niet kwetsen en stapte aldus met een doodsbange blik haar hokje in.

“…bovendien heb ik je tepelpiercing altijd al verschrikkelijk gevonden,” sprak hij onomwonden.

Nadat de verbannen prins was opgevoed door een roedel wolven, moest hij nog jaren in therapie om over de moeizame relatie met zijn wolvenvader heen te komen.

Nadat hij zijn linkerpink verloren had bij een onnodig ongeluk, ging het snel bergafwaarts met de badmintoncarrière van Rens Vogel.

“Grijp dan toch die gaffel!” staat met afstand op 1 in de top-10 van ‘Zinnen die mensen horen in de seconde voor ze van een zeilboot afgesmeten worden en een tragische verdrinkingsdood sterven’.

“Was ik maar een onkruid,” mijmerde hij hardop, “dan zou ik me zo lekker in een groef tussen twee tuintegels nestelen…” Hij huiverde van geluk bij de gedachte.

Dientengevolge hebben wij geen andere keuze dan een emmer water over uw afgrijselijke hoofd te kieperen. Wij hopen op uw begrip.

Ik sta hier maar te blauwbekken terwijl jij binnen lekkere wijven versiert!”, zei de verkleumde rookster tegen haar niet-roker.

Hij kwam er al snel achter dat haar belabberde BH-smaak niet haar enige euvel was.

Die avond vroeg ze zich af of het niet handig zou zijn als zij en haar man de clubkas eens verdonkeremaanden; dan konden ze dit jaar vast en zeker die paardentrektocht door Polen maken.

Het medicijn niet innemen bij lichte klachten, slechts wanneer u zich allerbelabberdst voelt. Raadpleeg bij twijfel uw huisarts.

Stefan liep gewoon een beetje te flierefluiten door het park toen hij plotseling inzag dat zijn leven leeg en zinloos was. Pardoes wierp hij zich in het veel te ondiepe meertje: de aanwezige eendjes schrokken zich een hoedje.

Theo verkondigde graag en vaak dat hij faliekant tegen racisme was, maar Kuifje in Afrika was en bleef zijn lievelingsstrip.

“Ik sta perplex!” riep Ria toen bleek dat de vriendelijke verkoper van de meubelboulevard eigenlijk haar dood gewaande achterneef uit Noord-Brabant was.

Toen Han langs de kant van de weg het aangevreten kadaver van een bizon zag liggen, werd hij overvallen door een vlaag van emotie, waardoor hij zijn auto moest stoppen en uit moest stappen om een tiental minuten zittend op de vangrail bij te komen.

Hij had het nog zo gezegd: “Geen tierelantijnen!” Maar de andere leden van boogschietvereniging ’t Gespannen Touwtje hadden naar aanleiding van zijn zevenjarig lidmaatschap toch zijn auto en het aanhangwagentje met zelfgemaakte decoraties versierd.

Joost hield niet zo van grappen, maar voor een grol was hij altijd wel te porren.

Ondanks zijn misselijkheid trachtte hij haar een lonkende blik toe te werpen; het resultaat was een weerzinwekkend gezicht.

Het meisje naast wie hij ging zitten schoof ongemakkelijk een paar centimeter richting het raam. “Rustig maar,” dacht hij, “ik bijt niet.” En juist toen, op dat moment, beet hij haar als een uitgehongerd roofdier.

Gezocht: een pinguïn, een babypinguïn welteverstaan, om te aaien en te voeden; om de eenzaamheid van deze chaotische maatschappij tegen te gaan.

Na de verloren uitwedstrijd tegen HZGW (Het Zijn Gewone Jongens) heerste er een grafstemming in de kleedkamer van HBMTB (Het Begon Met Twee Bier): degradatie was onvermijdelijk en aangezien ze al in de laagste klasse speelden, kon het gehele team de doodstraf tegemoet zien.

Marga was ontroerd door de vuile bedelende weesjongen. Ze trachtte een traan weg te pinken, maar miste deze een stak pardoes haar oog uit.

“We gaan je jonassen, jongen!” riepen zijn vrienden. Hij glimlachte, maar in plaats van aan armen en benen heen weer geslingerd te worden, brachten ze hem naar een eenzame oude man genaamd Jonas die zijn hele lichaam tergend langzaam met barokke kleuren beschilderde.

Net toen Erik dacht dat allemaal niet erger kon, ging hij ook nog eens dood.

Hoewel hij het volledig met de stelling eens was, zei de minister toch op felle toon: “Dat is pertinente onzin!”, omdat hij deze woordencombinatie zo heerlijk vond.

Het pasgeboren lammetje weigerde vanaf zijn eerste minuten op aarde om schattig te zijn, maar faalde hierin hopeloos omdat iedereen zijn vroege drang naar principes juist zo vertederend vond.

“Treed nader,” sprak de oude seniele wijsgeer gewoontegetrouw met bevende stem, maar de groep kleine kinderen stond al zo dichtbij als ze konden en zo ontstond een ongemakkelijke situatie.

Voor iemand die al drie weken enkel nog fètakaas at, zag Dieter er nog wonderwel uit.

Toen de terrorist zijn mislukte zelfmoordaanslag probeerde af te doen als ‘een ludieke actie’ trok de rechter zijn borstelige wenkbrauwen tot ver boven zijn leesbril op.

“Zwerver? Zwerver?” sprak Johnny verontwaardigd, “Ik ben landloper. LANDLOPER, hoor je me!” Woest beende hij weg. Hij had misschien geen huis meer, maar zijn trots namen ze hem niet af.

Terwijl zijn vader de onhandige ober schoffeerde, voelde Peer een vreemde mix van trots en gêne, waardoor hij onhandig aan zijn servet bleef plukken terwijl hij naar de tafel staarde en hevig zweette.

“Heer, uw hoed staat scheef op uwen kop,” sprak Eberhard tot zijn goede vriend Govert. Deze keek in de spiegel en antwoordde: “U heeft warempel gelijk! Dank u, kameraad, dank u tot in den eeuwigheid.”

“Drommels!” riep Tjardo aangeslagen toen hij zijn broodje gebakken ei per abuis van zijn keramieke bordje liet glijden.

De asielzoeker vierde zijn succesvolle hongerstaking met een glaasje prosecco en werd niet veel later laveloos lallend langs de A10 gevonden.

De opkomst en ondergang van Stalin wordt door diverse Westerse leiders aangehaald als schoolvoorbeeld van hoe het niet moet.

Gerrie had zin om een willekeurig persoon op ouderwetse wijze uit te schelden. Hij kon echter niet vermoeden dat het kleine vrouwtje naar wie hij “Verdoemd zijt gij, melaatse heks!” schreeuwde, daadwerkelijk aan lepra leed en ’s nachts in haar tuinschuurtje zwarte magie bezigde.

“Loop niet zo te lanterfanten!” snauwde de oppasser naar de gorilla’s, die het hem wel gunden dat hij op deze manier de frustraties over zijn lege leven kon afreageren en zodoende ongestoord verder gingen met het verveeld kauwen op stukjes hooi.

Na een hoopvol en energiek begin eindigde de seks tussen Hugo en Martha in een hopeloze patstelling, waarbij ze urenlang bewegingsloos op elkaar lagen.

In een vlaag van woede heb ik u een hondsdolle eekhoorn per post opgestuurd. Ik bied bij deze mijn excuses hiervoor aan en ontvang het dier graag per ommegaande terug op onderstaand adres.

Na het ritueel verbranden van pasgeboren baby’s ging eenieder van de satanistische sekte weer zijns weegs.

Bastiaan keek zijn moeder geringschattend in de ogen. Dacht zij nu echt dat zij het wereldrecord ‘Friends kijken zonder te lachen’, door hemzelf nota bene gezet op 134 uur, kon verbeteren?

Omdat de ondervraagde kleinzerig was, hoefden de agenten van de Griekse geheime dienst hem slechts een beetje te knijpen om de gewilde informatie te bemachtigen.

Zo ben je een succesvol actrice op Broadway, zo sta je pompelmoezen te persen voor het fruitsapje van je Poolse penvriendin.