hard//hoofd | dagelijks online tijdschrift voor kunst en journalistiek | woensdag 8 september 2010
| © 2009-2010 | colofon
◊ 28 February 2010

Poëzie: Rust


Foto: Monique van de Wijdeven

Zo traag wil ik zijn, niet meer
moeten weten of het wel dag is.

Mijn hoofd zo te draaien om
in het moment van ontwaken
te zien tussen niets en het iets.

Op zoek naar mijn ziel. Mijn verstand
zet ik uit en ik word wat ik ben
wat ik wil, mijn verzamelde werk
in het nu, in het toen, in het nooit.

Zo wil ik zijn. Traag, niet meer.
gekeerd naar de rust zal ik zijn.
Elke dag, elke nacht, elke nu.

◊ Vincent

Vincent (1989) is belg, koppig en balanceert op de grens tussen poëzie, literatuur en spel. Hij studeert acteren aan het conservatorium van Antwerpen, waar hij voortdurend op zoek gaat naar systemen om zijn persoonlijke leven in te richten. Twijfelt bijgevolg aan zowat alles en kan daardoor behoorlijk scherpe analyses geven over de praktische kant van ongeveer elke keuze, waarna hij zelf nogal impulsief te werk gaat. 'Inconsequentie is immers de beste levenswijze.'

◊ Vincent postte ook

Poëzie: Moeder

Poëzie: Rust

Poëzie: De beeldhouwer



◊ alles van Vincent